Toplumsal cinsiyet, yalnızca kadınlık ve erkeklik rollerini tanımlayan bir yapı değildir. Aynı zamanda bu rolleri belirleyen, sınırlayan ve yeniden üreten kültürel ve kurumsal ilişkiler bütünüdür. Sinema ise bu ilişkilerin temsili için güçlü bir araçtır. Toplumsal cinsiyet rolleri, sinemada sadece anlatının konusu değil, aynı zamanda anlatının kendisini taşıyan yapısal bir öğe olarak işler.

Türkiye sinemasında polis karakterlerinin devletin baskı aygıtı olarak erkeklik biçimlerini görmemiz açısından Av Mevsimi filmi önemli bir örnek teşkil eder. Polislik mesleğinin içerisinde erkeklik biçimlerinin farklı görünümlerini bize sunan yapım, mesleğin erkeklikle kurduğu ilişkiyi gösterir. Ferman (Şener Şen), İdris (Cem Yılmaz) ve Hasan (Okan Yalabık) farklı erkeklik biçimlerini sunar.

Açılış sekansındaki cinayet masası toplantısı bu yapının simgesel bir örneğidir. Kadın polislerin yokluğu burada yalnızca bir “eksiklik” değil, bizzat bu alanın kadınlara uygun görülmemesinin bir sonucudur. Ancak bu durum, kadınların bu alana dahil ol(a)mamasına duyulan bir nostaljiyle değil, bu şiddet ve iktidar alanının yapısal olarak dışlayıcı doğasına işaret etmesiyle önemlidir. Kadınların bu masada yer almaması, meselenin çözümü için daha çok kadın polis istihdam edilmesini değil; masanın kendisinin neyi, kimi ve nasıl dışladığını sorgulamayı gerektirir.

Av Mevsimi, eril otoritenin hem gündelik dilde hem de kurumsal hiyerarşide nasıl yeniden üretildiğini göstermesi bakımından çarpıcıdır. Polis karakterler, sadece birer “erkek” değil, devletin eril şiddet rejiminin temsilcileri olarak işlev görür. Bu bağlamda film, toplumsal cinsiyet ve otorite kesişiminde, erkekliğin nasıl kurumsal şiddetin dili haline geldiğini göstermesi açısından önemli bir sinemasal metindir.