Filmde, orta yaşın üstünde bir müze müdürü genç karısının kendisine artık âşık olmadığı kaygısına kapılır. Üzüntü içindeki adam hayatına son verme melankolisini yaşarken, onun aksine hayat dolu muzip karısı kocasının iç dünyasına acaba o kadar da uzak mıdır?

Alışılmış güçlü erkek karakterle dolu sinemada, geleneksel cinsiyet rollerini alt üst eden film, Dulac’ın aynı zamanda hayatta kalan en eski filmlerinden. Oyuncuların hâlâ abartılı taklitlerle duygularını ifade ettiği erken dönem sinemasının teatral performansının terk edildiğini ve özellikle Andrée Brabant’ın içten oyunculuğunun göz doldurduğunu söyleyebiliriz. Sürükleyeciyi hikâye anlatısı ile Dulac’ın en eğlenceli filmlerinden biri olan Sigara, ayrıca Mısır prensesinin mumyasına ilişkin öykü ile filmin hikâyesi arasında kurulan alegori de alışılmış Dulac sembolik anlatımından izler taşır. Yönetmen diğer filmlerinde de sıklıkla gördüğümüz çok katmanlı hikâye anlatısını burada da sürdürmüştür. Film, mekân kullanımı, çağrışımsal ve paralel kurgu teknikleri ile de çağdaşı filmler arasında öne çıkar.