İkinci Dünya Savaşı’nın etkisini üzerinden silkmeye çalışan Viyana’da 1957 yılında geçen Gece Bekçisi, eski bir Nazi subayı Max’in gece bekçisi olarak çalıştığı otele kendi yönetimindeki toplama kampından hayatta kalan tek kişi olan Lucia’nın ziyaretiyle su yüzüne çıkan bastırılmış geçmiş ve arzu konu edinir.

Faşizmin ardında bıraktığı hasar ile hem fail hem de hayatta kalanın içinden çıkamadığı tutsaklığı bu ikili arasındaki psikoseksüel güç dinamiği üzerinden anlatan film, olgunlaşmış dili ve tartışmalı karakterleriyle Liliana Cavani’nin kariyerinde bir dönüm noktası olmuş ve onun sinema dünyasında tanınmasını sağlamıştır. Hâlen yönetmenin en çok bilinen filmi olarak anılan Gece Bekçisi, çokça ele alınan bu meseleyi hikâye anlatımındaki tercihlerle seyirciyi rahatsız ederek insanın karanlığını ikililikler ötesinde sorgulatan bir sinema sunuyor.

Cavani’nin Almanya Üçlemesi’nin ilki olan film aynı zamanda ünlü oyuncu Dirk Bogarde ve genç Charlotte Rampling’in özellikle androjen imajı ile dans ettiği sahneyle hafızalara kazınan güçlü performanslarını izleme fırsatı tanıyor.