Efsanevi yönetmen Orson Welles’in, Franz Kafka’nın 1925 tarihli aynı adlı romanından uyarladığı film, bir sabah odasında uyandığında karşısında polisleri bulan ve hakkında bir dava açılmış olduğunu öğrenen banka memuru Josef K.’nın (Anthony Perkins) adalet sistemi içinden çıkmaya çalışma hikâyesini anlatır. Bürokrasinin monoton ve akıldışı yapısı Welles’e özgü bir sinematografi, sahne tasarımı, kamera kullanımı ile dışavurumcu ve absürt bir anlatımla ele alınır. Bir mahkeme salonuna dönüştürülen eski bir tren garı siyah beyaz estetiği içinde ürkütücü ve gizemli bir mekân olarak filmin karanlık atmosferini daha da güçlendirir.

Sinema tarihine en iyi Kafka uyarlaması olarak geçen film, Kafka’nın toplum karşısında bireyin varoluşsal yalnızlığını; Anthony Perkins, Romy Schneider ve Jeanne Moreau’nun olağanüstü oyunculuklarıyla birleştirerek tüm sinemasal enstrümanlarla vurgulayan görsel bir kafkaesk kabusa döner.

Filmin sonunda jenerik yazılarına Orson Welles kendi sesiyle eşlik eder ve oyuncularını selamlar. Yönetmenin en sevdiği filmi olarak tanımladığı Dava, Fransız Sinema Eleştirmenleri Sendikası tarafından da “En İyi Film” ödülünü alır ve bir başyapıt olarak sinema tarihine geçer.